RSS

સર્જકસંવાદ શ્રેણી-૩


તને…
હા, તને કશો ફેર પડવાનો નથી. પણ મને તો ફેર પડે જ ને ? તારું હોવું અને તારું ન હોવું – બંને વચ્ચે મને જે ફરક પડે એ તું ન સમજી શકે એવું તો નથી જ.
તું હો તો દુનિયા છે, તું હો તો જીવન છે, તું હો તો ઉજાસ છે, તું હો તો સરગમ છે, તું હો તો ઈશ્વર છે, તું હો તો પ્રેમ છે, તું હો તો હું છું. પણ જો.. તું ન હો તો કશું જ નથી, તું ન હો તો જગત નથી, તું ન હો તો દૃષ્ટિ નથી, તું ન હો તો સંગીત નથી, તું ન હો તો કુદરત નથી, તું ન હો તો સંવેદન નથી, તું ન હો તો હું પણ નથી જ ! –બસ માત્ર આટલો જ ફરક પડે છે મને !
પણ તું છે જ એની મને ખાતરી છે, જરૂર માત્ર છે તારામાં તને પુનઃ આરોપિત કરવાની. તારામાં રહેલી મારી જાણીતી આ ‘તું’ અત્યારે સુષુપ્ત થઈ ગઈ છે, એ ‘તું’ને જાગૃત કરવાની જ માત્ર આવશ્યકતા છે. પણ નથી જાણતો કે હું તને શી રીતે ઝંકૃત કરી શકીશ. નથી જાણતો કે આ ‘હું’ ક્યારે ‘તું’ સુધી પહોચી શકશે ? નથી જાણતો કે હું તને ફરી કેવી રીતે મેળવી શકીશ.
તને પામવાના આ હવાતિયામાં નકારાત્મક સંભાવનાઓના કંટકો સતત મને લોહીઝાણ કરતા જ રહે છે, કેમકે, તને મેળવવા માટેના મારા અથાક પ્રયત્નો અવિરત ચાલુ હોવા છતાંયે જો હું તને નહી મેળવી શકું.. તો ??

Advertisements
 

Tags:

સર્જકસંવાદ શ્રેણી-૨


તું ક્યાંય નથી ! કે પછી, બધે તું જ તું જ છે ?
-બંને સંભાવનાઓ આખરે તો મને દઝાડવા માટે જ તો ઊભી છે એ તું પણ જાણે છે ને ! એવામાં ખરેખર તું મળી જાય તો પણ એ આભાસમાત્ર સમજી હું ખુશ ન થઈ શકું એટલો અધીરો જ રહેવાનો !
એમ તો ક્યારેક એવો આભાસ પણ થાય કે જેમ હું તારી શોધ કરું છું એમ તું પણ મને ક્યાંક શોધી રહી હોઈશ કે ? ના, એમ ન જ બને. કારણ કે તું ધારે તો મને પળવારમાં શોધી શકે એટલો નજીક હમેશા હોઉં છું, એટલે એવી તો કોઈ શક્યતા જ નથી. તો પછી એવું તું કેમ ન ધારી શકે કે હું પણ તને પળવારમાં શોધી શકું એટલી નજીક જ તું પણ રહેતી હો તો ?
સમય પસાર થતો જાય છે, તારી તલાશમાં યુગો ની જેમ લંબાતી ક્ષણો વીતતી જાય છે તેમ તેમ મારી અધીરાઈ વધુ ને વધુ તીવ્ર બનતી જાય છે. એક સમયે તને ખૂબ ગમતી મારી આ અધીરાઈ આજે મને જ પરેશાન કરી રહી છે.
પણ.. શો ફેર પડે છે તને ?
હું આ બધું લખું છું એ તારા સુધી ક્યાં પહોંચવાનું છે ? તું આ શબ્દો સુધી ક્યારે પહોંચીશ ? ને કદાચ પહોંચ તો પણ આ ક્ષીણ શબ્દોની તારા પર અસર થશે ? ને, અસર થાય તો પણ એ વખતે તારો પ્રતિભાવ ઝીલવા હું હોઈશ કે નહિ ? એ વખતે કદાચ મોડું નહિ થઈ ગયું હોય ? હેં ?
.. મોડું થાય તો પણ.. શો ફેર પડશે તને ? કહે તો ..!

 

સર્જકસંવાદ શ્રેણી-૧


તું..

તું ક્યાં ?
શોધની ચરમસીમાએ ઊઠતો આ સવાલ કેટલો પીડાકારક હોય છે એ શી રીતે સમજાવું ? ખાસ કરીને એવા સવાલો કે જેનો જવાબ આપણે જાણતાં જ હોઈએ ! ..તું ક્યાં ? હા, તારી શોધ.. તારી તલાશ. !
હું તને શોધું છું. ક્ષણે-ક્ષણે, સ્થળે-સ્થળે, માણસે-માણસે, હું શોધું છું.. તને જ.. હા.. તને જ, તું ક્યાં..? કોઈની આંખોમાં ? સમયની પેલે પાર ? વાદળની નગરીમાં ? એવી કોઈ જગ્યા છે જ્યાં હું તને ન મેળવી શકું ? જો, જવાબની શોધખોળમાં વળી કેટલાય સવાલો ઉમેરાયા ને ? તું જ કહી દે ને હવે, આ સમયના જંગલમાં, અસીમિત ધરાતળમાં, આ સવાલોના ગંજમાં.. તું ક્યાં ?? કહે ને ..!
થાકી જાઉં છું ત્યારે તારી તલાશ અટકી જતી નથી પણ ચોપાસ તું જ હોય એવો આભાસ થાય છે. દરેક આંખમાં તું દેખાય છે, દરેક વ્યક્તિમાં તારી છાયા જોવા મળે છે, દરેક આકૃતિમાં તારો જ ચહેરો ઉપસે છે, હવાની સરસરાહટમાં તારો ધ્વનિ સંભળાય છે, સમયની ગતિમાં તારા ધબકાર અનુભવાય છે !
..ને એ બધાં જ આભાસોના ભ્રમ તૂટે છે ત્યારે ફરી પેલો વિકરાળ તીક્ષ્ણ પ્રશ્નશૂળ છાતીએ ભોંકાય છે… તું ક્યાં ?
…………………………………………………………………………….
(ક્રમશઃ)

 
1 Comment

Posted by on February 23, 2015 in ગુજરાતી

 

Tags:

Image

લવસ્ટોરી (નવલિકા)


LOVESTORY

 
 

Tags: ,

Image

બૂમરેન્ગ (વાર્તા)


boomreng

 
1 Comment

Posted by on November 1, 2014 in ગુજરાતી, વાર્તા

 

Tags: ,

ફોકસ વાર્તા-અજય ઓઝા


બૅન્ડવાળા આખાયે વાતાવરણને ગજાવી રહ્યાં છે. વરરાજા હજુ પણ તૈયાર નહોતા થયા. ક્યારનાયે થનગની રહેલા જાનૈયાઓ પણ થઈ રહેલા વિલંબને તેઓના ચહેરા પરથી હટાવી નહોતા શકતા. વરરાજાનો એક ભાઈબંધ તો મનીષના કાન પાસે આવી ને કહેતો ગયો, ‘તારી બૅટરી ફૂલ છે ને ? અમે તો નાચતા આજે થાકવાnaaના નથી, બરાબર શૂટીંગ ઊતારજે. નહિ તો બીલમાં કાતર મૂકાઈ જશે.’
મનીષ હસે છે. આ બધા સંવાદો એના માટે નવા તો ન જ હોઇ શકે ! એ પોતાના વિડિયો કેમૅરાના લેન્સને જૂદી જૂદી દિશામાં ફોકસ કરીને નજીવી અને નાની-નાની ક્લિપીંગ્સ વડે મેમરીકાર્ડ ભરી રહ્યો છે. આમ તો મનીષના કાકા જ આખાયે મેરેજનું કવરેજ કરવાના હતા. ગઈ કાલે માંડવા મૂહુર્ત સુધીની વિધિમાં પણ એ જ તો હતા, પણ આજે એમને અચાનક કંઈક કામ આવી જતા, એમણે મનીષને પરાણે ધકેલી દીધો. નહિતર આઉટડોરના કામ મનીષ ટાળતો જ રહે. કાકાની સૂચના પ્રમાણે એક એક્સ્ટ્રા બૅટરી પણ સાથે જ હતી. જો કે ઘેર જ જમીને જવાની કાકાની સૂચના એ ભૂલી ગયો હતો. કાકાનો અનુભવ હતો કે લગ્નપ્રસંગે સૌ કેમેરામેનને જમવાનું કહેવાને બદલે બધાના ફોટા પાડ્યે રાખવાનું જ કહેતા હોય છે !
આ તરફ બૅન્ડવાળા પોતાના મહાવરામાં મ્હાલ્યે જાય છે અનેs જાનૈયાઓ વરઘોડામાં મ્હાલવા તત્પર અને તૈયાર છે. શરણાઈવાળો ફેફસાંની હવાને વેડફવા મચી રહ્યો છે, એ જોઇ મનીષ એ તરફ ફોકસ કરે છે. ગલોફા ફુલાવી ફેફસાની બધી જ હવા એ શરણાઈમા ધકેલી દે છે, અને આંગળીઓની મદદથી એ શરણાઈમાં ગૂંગળાતી ફૂંગરાતી હવાને ગીતોમાં ફેરવી દે છે. પેટનો ખાડો પૂરવા પેટની હવાને આ રીતે વેચવાના એના આ કસબને કંડારવામા મનીષને કંઈક અનોખો આનંદ આવે છે.
‘વરરાજા આવી ગયા.’ –કોઈ બોલે છે, સંગીતની ધૂન સહેજ બદલાય ને ઊંચી જાય છે. મનીષની પાસેથી દારૂખાનાનું એક રોકેટ આકાશમાં જઈ પહોચે છે. કોઈ આવીને ફરી મનીષને ખભેથી હલાવે છે, ‘એ ભાઈ, વરરાજા આ બાજુ છે, એ તો બૅન્ડવાળો છે. તારો કેમેરો આમ ફેરવ તો સારું.’
મનીષના કેમેરાનું ફોકસ ફંટાય છે. સજીધજીને વરરાજા બગીમાં ગોઠવાયા. તેના હાથમાં સજાવેલા ગજરા પર અંગ્રેજી અક્ષરોમાં ‘એસ’ અને ‘એમ’ લખાયેલું છે. બગી બહુ શણગારયેલી હતી. બગી ઉપર પણ baબંને તરફ એ જ રીતે થર્મોકોલમાંથી બનાવેલા અને રંગીન ભડકીલા કાગળ વડે chચમકાવેલા એ જ બંને અંગ્રેજી અક્ષરો લગાવી દેવામાં આવેલા છે. એ બધું કેમેરામાં લેતાં મનીષ વિચારવા લાગ્યો, ‘આ ‘એસ’ એટલે તો વરરાજાનું નામ, …સમજ્યા કે સંજય. પણ આ ‘એમ’ પરથી કન્યાનું શું નામ હશે ? માધવી ? મિનાક્ષી ? મનીષા ? કે પછી… માહી ? કંકોત્રી જોઈ હોત તો કદાચ ખબર પડત..’
બગીમાં વરરાજાની સાથે કોને કોને બેસવું એ નક્કી થતાં વળી બીજી દસ-પંદર મિનિટો પસાર થઈ રહી. એ દરમિયાન મનીષના કેમેરાનું ઓટોફોકસ આમતેમ ફંગોળાતું રહે છે.
મનીષે જોયું કે બગીવાળો જરા ગમગીન જણાતો હતો, શી ખબર એને પણ પોતાની કોઈ વેદના સતાવતી હશે. આખાયે માહોલ થી એ એકદમ અલિપ્ત દેખાઈ આવતો હતો. વરરાજાને ફોકસ કરતો કરતો મનીષ બગીવાળાને પણ ફ્રેમમાં રાખવા લાગ્યો. થયું કે એ બાપડો પણ માણસ છે, ને એને આ લગન-ફગનમાં કયો હરખ હોવાનો ! બની શકે કે ઘેર એનું માંદું બાળક એના આવવાની રાહ જોતું હોય ! અહિ આવવાની ઈચ્છા જ ન હોય પણ માલિકે પરાણે જોતર્યો હોય –બગી સાથે જોતરાયેલા આ ઘોડાની જેમ જ ! ને પેટ તો એને પણ આવી આવી વેઠ કરાવતું જ રહેતું હશે ને ?
આખરે ગોર મહારાજના હાંકલે, બૅન્ડના તાલે, પર્ફ્યુમ્સની ભરી ભરી સોડમે, અણવરની ઉતાવળે, સાફા ને ગજરાઓની પાછળ પાછળ, ભારે કિકિયારીઓ વચ્ચે વરઘોડો આગળ વધવાનો પ્રારંભ કરે છે !
એવામાં એક બાળક ફુગ્ગા માટે પોતાની મમ્મીને સામે ઊભેલા એક ફુગ્ગાવાળા પાસે ખેંચી જાય છે. બાળકની સાથે કે ફુગ્ગાવાળા સાથે રકઝક્માં સમય બગાડવો પાલવે તેમ ન હોવાથી બાળકને ઝડપથી ફુગ્ગો મળી જાય છે. ફુગ્ગો મળતાં જ બાળકના ચહેરા પર જે ખુશીના ભાવ લહેરાય છે એને કેમેરામાં ઊતારતા મનીષને કોણ રોકી શકે ?
વરની માને ગીત ગાવાનો હરખ, તે એ તો મોટે અવાજે વરરાજાના ગીત ચાલુ કરી દે છે. પણ બધી જાનડીયુંને પોતપોતાનો મૅક-અપ વિખાય જાય એ પહેલા નાચવાની ઉતાવળ હતી એટલે એ સૌએ માને સમજાવીને લગનગીતો બંધ કરાવ્યા ને બૅન્ડવાળાને ફરમાઈશો ચાલુ કરી દીધી.
એક પછી એક નવી નવી ધૂન બૅન્ડ પર વાગતી રહે છે, રૂપિયાની નોટો ઉડતી રહે છે. જાનૈયાઓની ફરમાઈશ પ્રમાણે ધૂનો બદલાતી જાય છે. મૈં હૂઁ ડોન, છમ્મકછલ્લો, અને ઢીંકાચીકા… ને વળી સનેડાના તાલે આખોય માહોલ ઝુમી રહે છે. ઘડી ઘડી તો મનીષના પગ પણ થિરકવા માંડે છે પણ એવે વખતે ફોકસ ખસી જતું હોવાથી વળી એ જાત પર કાબુ પણ મેળવી લે છે.
કાકાએ કહેલું, ‘ફોકસ ડાયવર્ટ થઈ જાય ને પછી ફરી બધું સેટ કરવું અઘરું પડતું હોય છે. આખીયે ઈવેન્ટનું હાર્દ મિસ થઈ જાય. એકવાર ફોકસ ખસી જાય ને પછી જ બધી મુશ્કેલીઓ શરૂ થતી હોય છે !’ વળી મનીષને મૂછમાં હસતો જોઈને ઉમેરે કે, ‘મને ખબર છે ભાઈ, તારા કેમેરામાં ઓટોફોકસ છે, પણ કેવા સમયે કેવા દૃશ્યો ઝીલવા એની ખાસ પ્રકારની આંતરસૂઝને પણ ફોકસ જ કહેવાય, સમજ્યો ?’
મનીષને થાય છે ‘આ ‘ફોકસ’ પણ ભારે લપસણી જાત.. હેં !’
પોતે તો થિરકતા પગ પર કાબુ મેળવી લે છે, પણ વરઘોડો જોવા સામેની ગેલેરીમા આવી ઊભેલી એક ગૃહિણિ એમ કરી શકતી નથી, ને એ તો ગેલેરીમાં નાચી ઊઠે છે ! જરા-તરા કેમેરો એ તરફ મંડાય ન મંડાય ત્યાં તો અણવર આવીને કહે, ‘આ વચ્ચે જે વરરાજાની બેન નાચે છે ને, હા, એનું શૂટિંગ બરાબર લેતો રહેજે, પૂરેપૂરું હો.’
અણવરની સૂચનાનું પાલન કરતો મનીષ વરરાજાની બહેનને, એટલે કે અણવરની પત્નીને ફોકસ કરે છે. જો કે એમ કરવામાં એને બીજા કેટલાક યુવક-યુવતીઓ આડે આવી રહ્યાં હોય છે. એ બધાં પોતાની મસ્તીમાં ઝુમી રહ્યાં છે. જુવાનિયાઓ પોતાની ‘એન્ટ્રી’ પાડવાની તક ઝડપી રહ્યાં છે, અને આજકાલની યુવતીઓને તો આવા ‘વેજીટેરિયન ફ્લર્ટિંગ’ તરફ બહુ સૂગ ક્યાં હોય છે ?
ટાઈટ જીન્સ ને ટી-શર્ટ પહેરી બરાબર વચોવચ નાચતી એક યુવતીને જોઈ ને મનીષને મમતા યાદ આવી જાય છે, પણ કાકાની વધુ એક કરડાકી ભરેલી સૂચના યાદ આવી જતા વળી એનું ફોકસ સ્થિર કરવા મથતો રહે છે.
જાન મુખ્ય ચોકમાં પ્રવેશે છે. ઉત્સાહી જાનૈયાઓ ઘડીભર સૌને થોભાવીને ચોકમાં જ કુંડાળુ કરીને ડિસ્કો-ડાંડિયા આરંભી દે છે. જરા ટ્રાફિક જામ થતો જાય છે. પસાર થતા વાહનચાલકો મોઢું બગાડતા નીકળી જાય છે. રીક્ષા અને સ્કૂટરોના અવાજો બૅન્ડવાજા પર વાગતા ગીતો સાથે દબાઈ જાય છે. ભરચક રસ્તા પર આમ પણ કેબલ માટેનુ ખોદકામ કેટલાક મજૂર પરિવારો કરી રહ્યાં છે. ક્યાંકથી રખડતા ઢોર પણ આવી ચઢે છે, જો કે જાનમાં ભળી જવાની એમની કોશિશ અણવરની સમયસૂચકતાને કારણે નિષ્ફળ જાય છે. વચમા આવી ચઢેલા વ્યંઢળોની ટોળી સાથેનો વહેવાર વરના મામા અને બીજા ભાઈબંધો સંભાળી લે છે. મનીષના કેમેરામાં બધાં જ દૃશ્યો સંઘરાતા જાય છે.
કેળવાયેલા બૅન્ડવાળા આવે વખતે કેવી ફરમાઈશી અને લોકપ્રિય ધૂનો વગાડાય એના પૂરેપૂરા જાણકાર હતાં. શરણાઈવાળો પણ ફેફસાની હવાના રોકડા કરવા મચી પડે છે. ઢીંકાચીકા… દબંગ અને સનેડાના ગીતો છવાતા રહે છે, અને જાનૈયાઓ ઝુમતા રહે છે.
મનીષ ફરી વરરાજાની બહેનને કવર કરે છે. હવે તો વરરાજાને પણ બે ઘડી નાચવા વચ્ચે લાવવામા આવે છે. જમાવટ જોઈ ને હરખમાં ઘેલો થયેલો અણવર રુપિયાની નોટો ઉડાડવા લાગે છે.
ઊડી રહેલી નોટો પર મજૂર પરિવારની એક નાનકડી બાળકી એકીટશે તાકી રહે છે. એના મનની અમાપ વિમાસણોને નોંધવામાં મનીષને રસ પડ્યો. બૅન્ડવાળાનો એક માણસ રૂપિયા વીણી રહ્યો હતો. પેલી બાળકીના દિમાગમાં પોતાના પરિવારનું દારિદ્ર મિટાવવાનો એક ક્રાંતિકારી વિચાર કોઈ એક બળુકી પળે પ્રવેશીને કબ્જો જમાવી દે છે, ને એ દોડે છે દસ રૂપિયાની એક ઉડી રહેલી નોટ પકડવા માટે ! બરાબર એ જ વખતે બિલકુલ પાસે જ ફૂટેલા સૂતળીબોમ્બના ધમાકાથી બગી સાથે પરાણે જોતરાયેલો ઘોડો જરા ભડકે છે ને બાળકીને અડફેટે ચડાવે છે. બાળકી ઉછળીને પેલી તરફના ખાડામાં ફંગોળાઈ જાય છે. સદભાગ્યે ત્યાં કામ કરી રહેલી એની મા એને ઝાલીને ઉગારી શકે છે. ‘કંઈ નથી થયું, ચાલુ રાખો’ કહેતાં ફરી એકવાર સમયસૂચકતા વાપરતા અણવરે વરરાજાને ફરી બગીમાં બેસાડી વરઘોડાને ચોકમાંથી પરત માંડવા તરફ પ્રયાણ કરાવ્યું.
આમ પણ, નાચવામાં મશગુલ જાનૈયાઓને શું થયું એ જાણવાની કંઈ પડી પણ નહોતી. વરઘોડો હવે લગ્નની વાડી નજીક આવી પહોંચે છે. સમૂળગું જોર કરતાં બૅન્ડવાળાઓ પોતાનો જીવ રેડી રહ્યાં છે. પરસેવે નીતરતા જુવાનિયાઓ નવા નવા સ્ટેપ અજમાવી રહ્યાં છે.
રસ્તા પર ચોકથી શરુ કરી વાડીના દરવાજા સુધી ફટાકડાનો એક લાંબો હારડો પથરાય છે. મનીષે દરવાજા પાસેના એક ઊંચા ઓટલા પર એવી પોઝીશન લઈ લીધી કે જ્યાંથી એ ફટાકડાની લાંબીલચ સેર, બૅન્ડના તાલે નાચી રહેલા જાનૈયાઓ, વરરાજા અને હમણાં પોંખવા આવનાર વેવાણ પર પણ પોતાનો કેમેરો બરાબર ફોકસ કરી શકે અને ત્યારબાદ એ જ જગ્યાએ હાર પહેરાવવા આવનારી કન્યાનું પણ શુટીંગ બરાબર થઈ શકે.
કોઈ ભાઈબંધે જામગરી ચાંપી… ને તડાતડાટી ગાજી ઊઠે છે..
તડા..તડ તડા..તડ તડા..તડ તડા..તડ તડા..તડ …
ફટાકડાની ગુંજી ઊઠેલી ફડફડાટી વચ્ચે માહોલ વધુ ને વધુ જામતો જાય છે. ચોતરફ ધુમ્રસેરો ફેલાતી જાય છે. હર્ષની કિકિયારીઓ ફેલાય છે. નથી નાચનારા થાકતા કે નથી વગાડનારા થાકતા. ઉત્સાહથી છલકાતા આખાયે વાતાવરણમાં સૌ કોઈના ચહેરા પર આનંદ લીંપાયેલો દેખાય છે.
એવામાં વેવાણ પોંખવા આવી પહોંચે છે. થોડી પરચુરણ વિધિ ઝડપથી પતાવી અણવરને ગફલતમાં નાખીને સાસુમા ખૂબીપૂર્વક જમાઈનું નાક પકડી પાડે છે. એ વખતે, અત્યાર સુધી ભારમાં રહેલા અણવરના છોભીલા ચહેરા પર, પોતાની સમયસૂચકતા કામે ન લાગ્યાનો અફ્સોસ લીંપાય છે. વળી એ બધું પણ મનીષના કેમેરામાં આવી જાય છે !
તડા..તડ તડા..તડ ફટ્ટ.. …ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા હે.. હે.. હે.. હે..
ફટાકડાનો અવાજ અને બેન્ડનું સંગીત વાતાવરણ પર ભારે કબ્જો જમાવે છે.
કેટલીક સખીઓ સામસામા બે હાથના આકડા બીડીને દરવાજા જેવું બનાવી એમાંથી કન્યાનો પ્રવેશ કરાવે છે. ઉતાવળી ચાલે ચાલતા વરરાજા પણ એ જ રીતે દરવાજા પાસે આવી પહોંચે છે.
પાછળ રહી ગયેલો અણવર મનીષ પાસે આવી કાનમાં કહી જાય છે, ‘પેલું નાક ખેંચવાનું બધું કાપી નાખજે હો ભાઈ, લગનની ડીવીડીમાં એવું કંઈ આવવું ન જોઈએ, સમજાયું ને ?’
તડા..તડ તડા..તડ ફટ્ટ.. …ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા હે.. હે.. હે.. હે..
હકારમાં માથું ઘુમાવતા મનીષે વિચાર્યું, ‘એડિટીંગ વખતે જ સાચું કામ થશે. અત્યાર સુધી જીન્સ-ટી-શર્ટ પહેરીને નાચી રહેલી પેલી ‘મમતાડી’ જેવી દેખાતી છોકરીનેય બરાબર ઝુમ કરી કરીને જોવી તો પડશે ને…!’
તડા..તડ તડા..તડ ફટ્ટ.. …ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા ઢીંકાચીકા હે.. હે.. હે.. હે..
ધુમ્રસેરો આ તરફ પણ આવી રહી હતી. ફોકસ વધુ ને વધુ ઝુમ થવા ઝઝુમે છે !
વરરાજા કન્યાને હાર પહેરાવે છે. કન્યા પણ વરરાજાને હાર પહેરાવે છે.
ફોકસ વધુ ને વધુ… વધુ ને વધુ… ધુમ્રસેરોની વચ્ચેથી સોંસરવું પસાર થવા મથીને… કન્યાના ગુલાબી ચહેરા પર ઝુમ થઈ સ્થિર થવા મથતું જાય છે !
તડા..તડ તડા..તડ ફટ્ટ.. …સનેડો સનેડો.. લાલ લાલ સનેડો….
બરાબર એ વખતે ફટાકડાની સેર ખતમ થવામાં છે.
કન્યાના ચહેરા આજુબાજુની ધુમ્રસેરો ધીમે ધીમે હટતી જાય છે.
તડા..તડ ફટ્ટ.. …સનેડો સનેડો.. લાલ લાલ સનેડો…
હવે, કન્યાના ખુલ્લા અને સુંદર ચહેરા પર ફૂલ્લી ફોકસ્ડ કેમેરા સાથે હતપ્રભ જણાતો મનીષ સ્થિર ઊભો રહી જાય છે, એ વખતે ફટાકડાની સેરમાંથી ઉડીને છુટો પડેલો કોઈ બોમ્બ મનીષના પગ પાસે આવી પહોંચ્યો હોય છે, કોણ જાણે કોણે એની જામગરી ફરી ચાંપી હશે તે રહી રહી ને પણ એ જોરથી ફૂટે છે, પણ બૅન્ડના અવાજોની વચ્ચે એ ધમાકો કોઈનેય સંભળાતો નથી !

-અજય ઓઝા

 

Tags: ,

ગુજરાતી લેક્સિકોન (ઉપયોગી લિંક)


ગુજરાતીલેક્સિકોન એ સતત છ વર્ષથી ભાષાના પ્રચાર -પ્રસાર માટે કાર્ય કરે છે. ગુજરાતીલેક્સિકોનની વેબસાઇટ ઉપર 45 લાખથી પણ વધુ શબ્દો અને અંગ્રેજી – ગુજરાતી શબ્દકોશ, ગુજરાતી – અંગ્રેજી શબ્દકોશ, ગુજરાતી – ગુજરાતી શબ્દકોશ જેમાં સાર્થ-બૃહદ અને ભગવદ્ગોમંડલોન સમાવેશ થાય છે, હિન્દી – ગુજરાતી શબ્દકોશ, વિરુદ્ધાથી શબ્દો, કહેવતો, રૂઢિપ્રયોગ, પર્યાયવાચી શબ્દો, શબ્દ સમૂહ માટે એક શબ્દ, વિવિધ રમતો, ગુજરાતી જોડણી ચકાસક (સ્પેલચેકર) વગેરે જેવા વિવિધ વિભાગો આવેલા છે.
આ ઉપરાંત, આ સમગ્ર સ્રોત વિના મૂલ્યે ડાઉનલોડ કરવાની સુવિધા પણ આપવામાં આવી છે.(http://www.gujaratilexicon.com) અને ભગવદ્ગોમંડલ (http://www.bhagwadgomandal.com)વેબસાઇટની લિંક પર જવાથી, વિશ્વભરમાં સ્થાયી થયેલ કોઈ પણ વ્યક્તિ એ લિંક ઉપર ક્લિક કરી પોતાની માતૃભાષા સાથેનો સંબંધ જાળવી રાખી શકે.

આભાર

-સૌજન્ય ‘ગુજરાતી લેક્સિકોન’

 
2 Comments

Posted by on May 22, 2013 in વાર્તા

 
 
%d bloggers like this: